Het verbinden van gefragmenteerde stukken habitat kan bedreigde diersoorten helpen herstellen

Ellen Damschen

Het verbinden van gefragmenteerde stukken habitat kan bedreigde diersoorten helpen herstellen

Door Erik StokstadSep. 26, 2019, 14:00 uur

Verlies van habitat zorgt voor de meeste uitstervingen. Wanneer boerderijen of wegen bossen of velden in stukken hakken, is de kans groter dat de geïsoleerde overlevenden worden weggevaagd. Nu suggereert een nieuwe studie dat het verbinden van deze plekken met gangen van geschikte leefgebieden kan helpen populaties en soorten te redden veel meer dan wetenschappers ooit dachten.

Onderzoekers richtten zich op langbladige dennen savanne, een ecosysteem dat vroeger in het zuidoosten van de Verenigde Staten bestond. Deze graslandhabitat herbergt vele unieke planten, zoals laaiende sterren, en ook de meer voorkomende vlindermelkkruid (hierboven), evenals de bedreigde rood-cockaded specht. Maar slechts 3% van het oorspronkelijke ecosysteem is overgebleven, en wat overblijft bestaat alleen als kleine fragmenten.

Om het effect van habitatgangen te bestuderen, creëerden de wetenschappers nieuwe fragmenten van savanne in een grote dennenplantage in South Carolina en verbond een aantal van hen met habitatgangen. Elk jaar bracht het team het aantal inheemse plantensoorten bij.

En elk jaar, vonden ze, kwamen er nieuwe soorten in de pleisters. Maar er kwamen er nog veel meer bij in de verbonden patches; de jaarlijkse kolonisatiegraad was 5% hoger dan in niet-verbonden pleisters een verrassend grote boost, melden ze vandaag in Science. Veel soorten kwamen waarschijnlijk aan nadat hun zaden door wind of dieren in de pleisters waren getransporteerd. Bluebirds foerageren bijvoorbeeld liever in de graslandplekken en gangen dan het dichte dennenbos, zodat ze meer zaden vervoeren tussen aaneengesloten patches van savanne.

Na 18 jaar een lange tijd voor een ecologisch experiment hadden de verbonden patches gemiddeld 200 plantensoorten, 14% meer dan de niet-verbonden patches. De duur van het onderzoek laat ook zien dat de voordelen van het koppelen van habitatfragmenten blijven groeien.